kapper




Ja, écht: ik ging weer naar de kapper. Gewoon minder dan zes (6!!!) maanden (!!) nadat ik voor het laatst was geweest. Laat ik het zo zeggen: de gemiddelde tijd tussen mijn kappersbezoekjes is drastisch gedaald. Ik had namelijk een idee. Ik wilde mijn haar korter. Niet zomaar de puntjes eraf, maar ik wilde het compleet anders én kort. Al een tijdje probeerde ik me voor te stellen hoe het zou zijn als ik een lob zou hebben. Zo m’n haar dubbelvouwen als ik voor de spiegel stond, of de helft verstoppen in m’n trui. Ken je dat? Nou, het leek zo wel een succes te zijn, dus ik besloot definitief voor dat kapsel te gaan. Toen nog daadwerkelijk naar de kapper durven…




hair

Ik hou niet van naar de kapper gaan. Ik herhaal: NIET. Het is bij mij zo’n ding waar ik al-tijd tegenop zie. Dus ga ik maar één keer per jaar naar de kapper. Op dat moment ben ik eigenlijk al maanden over mijn haar aan het zeuren. “Ik word helemaal gek van m’n haar” “Oooh, wat is mijn haarkleur lelijk geworden, kijk dan!!” “Volgende week ga ik écht naar de kapper!” Niemand die me meer gelooft als ik dat zeg, ik vertel het je. De grote vraag is natuurlijk: waarom is ‘naar de kapper gaan’ zo’n Groot Vervelend Ding geworden in mijn hoofd? Nou, ik heb daar zelfs een drieledig antwoord op.




001_blog

Het was weer tijd voor de kapper! En dit keer koos ik eens voor iets anders dan alleen “de punten eraf”, ik ging voor een veel korter kapsel! Ik wilde het al een tijdje, maar ik durfde het stiekem niet. Uiteindelijk maakte ik gewoon maar een afspraak bij de kapper: kon ik er niet meer onderuit. Gewapend met voorbeeldfoto’s kwam ik aan en door het enthousiasme van de kapster werd ik zelf ook alleen maar enthousiaster. Time for a change!