Ik hou niet van kappersbezoekjes
hair

Ik hou niet van naar de kapper gaan. Ik herhaal: NIET. Het is bij mij zo’n ding waar ik al-tijd tegenop zie. Dus ga ik maar één keer per jaar naar de kapper. Op dat moment ben ik eigenlijk al maanden over mijn haar aan het zeuren. “Ik word helemaal gek van m’n haar” “Oooh, wat is mijn haarkleur lelijk geworden, kijk dan!!” “Volgende week ga ik écht naar de kapper!” Niemand die me meer gelooft als ik dat zeg, ik vertel het je. De grote vraag is natuurlijk: waarom is ‘naar de kapper gaan’ zo’n Groot Vervelend Ding geworden in mijn hoofd? Nou, ik heb daar zelfs een drieledig antwoord op.

ÉÉN. Mijn haar heeft gewoon weinig tot geen prioriteit in mijn leven. Ik ben nu eenmaal niet zo iemand die elke dag haar haar verzorgt/kamt/wast/in model brengt. I wish I was (sometimes), want ja ik wil ook wel eens van dat prachtige haar waar mensen jaloers op zijn. Maar goed, wat ik doe met mijn haar is dit: shampoo, conditioner. En meestal ‘kam’ ik het dan even met mijn vingers. In het beste geval gebruik ik een grove kam en gebruik ik een stijltang als mijn haar na een paar uur ein-de-lijk droog is.

TWEE. Soms heb ik last van sociale angst. Anxiety. Vooral als het om dit soort dingen gaat, want je gaat niet naar de kapper om je eígen haar te wassen/knippen/verven etc. Andere mensen doen dat, duh. Gewoon het idee van in zo’n stoel zitten en óf ‘verplicht’ een zogenaamd luchtig en gezellig praatje te maken óf in ongemakkelijke stilte zitten… het spreekt me niet aan. Niet geheel onbelangrijk om toe te voegen: het valt uiteindelijk áltijd mee. Ik kan best een praatje maken, en ongemakkelijk zijn stiltes heus niet altijd. Maar van tevoren… oefff, the anxiety!

DRIE. Ik geef niet graag de controle uit handen als het om mijzelf gaat. Iemand anders mijn make-up laten doen? Liever niet. Zelfde met mijn haar! Ik weet niet waarom… ben ik zo’n controlfreak dan? Zo zou ik mezelf niet omschrijven… en het is ook echt niet dat ik de ander niet vertrouw hoor. Anders kan ik net zo goed mijn eigen haar knippen. Maar ik denk dat niemand wil dat ik er zo uit kom te zien.

hearts

Maar dan is er het punt waarop ik mijn haar én mijn redenen om niet te gaan echt helemaal zat ben en ik met mijn verstand op nul de kapper bel voor een afspraak. Dat deed ik dus vorige week, nadat ik de verschrikking die mijn haar was in een pashokje bij de H&M zag (bewijs hier). NOPE, dacht ik, dit niet meer. En jongens, wat ben ik blij dat ik ben geweest!!! Laat ik dit gevoel vooral niet vergeten, de volgende keer dat het weer zo ver is.

En weet je wat? Nu ik eindelijk mijn angst heb overwonnen, kan ik reden nummer één bijna helemaal doorstrepen. Want ja: er gaan nu maskertjes en serum in mijn haar, en de stijltang draait overuren. (Ook omdat ik nu héle eigenwijze plukjes heb die pas mooi zitten als ze steil zijn)

Mijn haar ziet er nu zo uit als op de foto helemaal bovenaan, korter, warmer & donkerder! (Al heb ik hier wel een beetje ‘krullen’ door een vlechtje dat ik in had gehad de dag ervoor)

Hoe zit het met jou? Kapperfan, of is dit een herkenbaar verhaal?

xoxo2

gepost op 2/12/2015 in Dagelijks leven + Persoonlijk

TAGS: , ,

«
»




Hi there!
Ik ben Alyssa; hobbyfotograaf, blogger, eindredacteur pur sang, (vegan) food lover en altijd naar muziek aan het luisteren. Welkom op mijn blog, een verzameling van alles waar ik van hou.

Contact
E-mail me via contact@alyssaa.nl, of check mijn Instagram @alyssavn.

Follow
Disclaimer
All images and content on this website are created by me, unless otherwise stated. Using without my permission is not allowed.

Privacy Policy
© Alyssaa.nl 2006-2019 / NAAR BOVEN ▴